Page 17 - วิศวกรรมสาร ปีที่ 78 ฉบับที่ 3 กรกฎาคม - กันยายน 2568
P. 17
การเปลี่ยนผ่านจากถนนสู่ราง: โอกาสลดต้นทุนโลจิสติกส์ และความท้าทายของผู้ประกอบการไทย
รูปที่ 3 ปริมาณการขนส่งสินค้าต้นทาง-ปลายทาง (O-D) แยกตามรูปแบบการขนส่ง ปี พ.ศ. 2566
หลังจากแนวคิดการเคลื่อนย้ายสินค้าจากการเปลี่ยนคู่ O-D ที่ 71,670 ล้านตัน-กม. และการขนส่งทางรางมีปริมาณ 11.99 ล้านตัน
เป็นการขนส่งทางถนนไปสู่ทางราง โดยใช้เกณฑ์การพิจารณาของ หรือ 2,957 ล้านตัน-กม. หลังจากการเปลี่ยนรูปแบบการขนส่งจาก
Scenario 2 กรณี Modal Shift เปรียบเทียบกับ Scenario 1 กรณี ถนนไปสู่ระบบราง พบว่าการขนส่งทางถนนลดลงเหลือ 513.13
ฐานที่รวมการขนส่งทางถนน และทางราง ทั้งหมด 18,185 คู่ OD ล้านตัน และ 62,862 ล้านตัน-กม. ตัน-กิโลเมตร การขนส่งทาง
โดยคัดเลือกตามเงื่อนไขสินค้าปริมาณมากและระยะทางยาวกว่า ถนนลดลงคิดเป็น 3.25% ในหน่วยตัน หรือ 11.68% ในหน่วย
300 กิโลเมตร ท�าให้มีจ�านวน 1,230 คู่ OD ที่เหมาะสมต่อการ ตัน-กม. ในขณะที่การขนส่งทางรางเพิ่มขึ้น 29.61 ล้านตัน หรือ
เปลี่ยนรูปแบบการขนส่ง ผลการวิเคราะห์ปริมาณการขนส่งสินค้า 11,654 ล้านตัน-กม. เพิ่มขึ้นคิดเป็น 3.25% ในหน่วยตัน หรือ
ใน Scenario 1 กรณีฐาน (Base Case) และการเปลี่ยนรูปแบบ 11.68% ในหน่วยตัน-กม. ซึ่งเป้าหมายการเพิ่มสัดส่วนทางรางของ
การขนส่ง (Modal Shift) แสดงได้ดังตารางที่ 4 หากเปรียบเทียบ ประเทศอยู่ที่ 10% ในปี พ.ศ. 2580 ซึ่งชี้ให้เห็นว่าการส่งเสริม
[18]
ปริมาณการขนส่งสินค้าในแต่ละกรณี พบว่าในปี พ.ศ. 2566 กรณี ระบบรางสามารถลดภาระของถนนได้อย่างชัดเจน ทั้งในด้าน
ฐานมีการพึ่งพาการขนส่งทางถนนสูงถึง 531.06 ล้านตัน หรือ ปริมาณและสัดส่วนการขนส่ง
วิศวกรรมสาร l ปีที่ 78 ฉบับที่ 3 กรกฎาคม - กันยายน 2568 17
