Page 14 - วิศวกรรมสาร ปีที่ 78 ฉบับที่ 4 ตุลาคม - ธันวาคม 2568
P. 14

PM2.5 ความเสี่ยงต่อสุขภาพ มลพิษสิ่งแวดล้อม และกลยุทธ์การจัดการเชิงวิศวกรรม






          ร่างกายได้ การสัมผัส PM ในระยะยาว (Long-term exposure)
          มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยส�าคัญกับอัตราการเสียชีวิตก่อนวัยอันควร
          (Flower et al., 2025) ในขณะที่การสัมผัสในระยะสั้น (Short-term
          exposure) สามารถกระตุ้นอาการก�าเริบของโรคประจ�าตัว เช่น
          หอบหืดหรือหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน (Varopichetsan, Bunplod,

          Dejchanchaiwong, Tekasakul, & Ingviya, 2025) มือใหม่มัก
          เข้าใจว่าฝุ่นกระทบเฉพาะทางเดินหายใจ แต่ข้อมูลใหม่ชี้ว่า PM
                                                        2.5
          สามารถเข้าสู่กระแสเลือดและรบกวนสมดุลของระบบต่าง ๆ เช่น
          ระบบประสาท ระบบต่อมไร้ท่อ และระบบภูมิคุ้มกัน ดังนั้นผลกระ
          ทบจึงกว้างไกลกว่าที่เคยรับรู้
            ในมิติสิ่งแวดล้อม ฝุ่นมีบทบาทต่อการลดทัศนวิสัย (Sager,

          2019; Xiao et al., 2014) การอับแสงอาคารและโครงสร้างพื้น
          ฐาน การเพิ่มความเป็นกรดในน�้าฝน การตกตะกอนลงสู่ดินและ
          ผืนน�้า ซึ่งอาจท�าให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเคมีของระบบนิเวศ เช่น
          การเพิ่มความเป็นกรดของดิน (Payus, Jikilim, & Sentian, 2020)
          การปนเปื้อนโลหะหนัก การกดทับการสังเคราะห์แสงของพืช และ

          การเปลี่ยนชนิดพันธุ์ของจุลชีพบางชนิด อนุภาคคาร์บอนด�ายังเป็น
          ปัจจัยส�าคัญที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (C. Chen,
          Liang, Chen, Zou, & Shi, 2024)เนื่องจากมีคุณสมบัติในการดูด
          กลืนรังสีดวงอาทิตย์และเพิ่มการอุ่นของบรรยากาศ (Wu et al.,
          2024) ท�าให้เกิดผลกระทบทั้งตรงและทางอ้อมต่อภาวะโลกร้อน
            ในด้านเศรษฐกิจ การเพิ่มขึ้นของ PM ส่งผลให้ภาครัฐต้อง
          แบกรับค่าใช้จ่ายด้านสาธารณสุขเพิ่มขึ้นจากโรคที่เกี่ยวข้องกับ

          มลพิษอากาศ (Tian et al., 2018) ภาคอุตสาหกรรมและธุรกิจได้
          รับผลกระทบจากการลดลงของประสิทธิภาพแรงงาน(Yamada &
          Narita, 2025) การเพิ่มวันลาป่วย ต้นทุนการท�าความสะอาดอาคาร
          การสึกหรอของระบบปรับอากาศ และความเสียหายต่อภาค
          ท่องเที่ยว โดยเฉพาะเมืองที่พึ่งพาการท่องเที่ยวเป็นรายได้หลัก

          เหตุการณ์ฝุ่นหนาแน่นท�าให้จ�านวนนักท่องเที่ยวลดลงอย่างมี
          นัยส�าคัญ นอกจากนี้ การลดทัศนวิสัยในเมืองลักษณะ “Smog
          episode” อาจท�าให้เกิดอุบัติเหตุทางถนนเพิ่มขึ้นหรือรบกวนการ
          บินพาณิชย์ (Zhou et al., 2015)
            แม้หลายประเทศรวมถึงประเทศไทยได้ด�าเนินมาตรการควบคุม
          ฝุ่นหลายรูปแบบ เช่น การปรับมาตรฐานคุณภาพอากาศ การบังคับ

          ใช้มาตรฐานไอเสีย การห้ามเผาในที่โล่ง และการควบคุมปล่อยจาก
          โรงงานอุตสาหกรรม แต่สถานการณ์ในหลายพื้นที่ยังไม่ดีขึ้นอย่าง
          มีนัยส�าคัญ เนื่องจากปัญหาฝุ่นมีความซับซ้อนเชื่อมโยงหลายมิติ
          การควบคุมเฉพาะปลายทาง (End-of-pipe control) เช่น การ
          ติดตั้งระบบดักฝุ่นในโรงงาน ไม่เพียงพอต่อการแก้ไขปัญหา เพราะ

          ยังต้องค�านึงถึงการลดมลพิษต้นทาง (Source reduction) และ



          14                                                     ปีที่ 78 ฉบับที่ 4 ตุลาคม - ธันวาคม 2568 l วิศวกรรมสาร
   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19