Page 13 - วิศวกรรมสาร ปีที่ 78 ฉบับที่ 4 ตุลาคม - ธันวาคม 2568
P. 13

PM2.5 ความเสี่ยงต่อสุขภาพ มลพิษสิ่งแวดล้อม และกลยุทธ์การจัดการเชิงวิศวกรรม






                บทน�า

              ฝุ่นละอองในบรรยากาศ (Particulate Matter: PM) เป็นหนึ่งในมลพิษทางอากาศ

            ที่ได้รับความสนใจมากที่สุดในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา เนื่องจากส่งผลกระทบโดยตรง
            ต่อสุขภาพมนุษย์ คุณภาพสิ่งแวดล้อม ระบบนิเวศ และเศรษฐกิจในวงกว้าง (Patel et al.,
            2025) โดยเฉพาะอนุภาคขนาดเล็ก เช่น PM ซึ่งมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางไม่เกิน 2.5
                                              2.5
            ไมครอน สามารถแทรกซึมเข้าสู่ระบบทางเดินหายใจส่วนลึกของระบบทางเดินหายใจ
            เข้าสู่ถุงลม และบางส่วนเคลื่อนผ่านเข้าสู่กระแสเลือด (Schraufnagel, 2020) ท�าให้มี

            ความสามารถในการก่อโรคสูงกว่าฝุ่นขนาดใหญ่ การเพิ่มขึ้นของความเข้มข้นของ PM
            ตลอดจนความถี่ของเหตุการณ์ฝุ่นในหลายภูมิภาคของโลก สะท้อนถึงปัญหาที่เชื่อมโยงกับ
            การขยายตัวทางเศรษฐกิจ เมืองที่หนาแน่น การใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล (Vohra et al., 2021)
            และกิจกรรมภาคเกษตรที่ยังพึ่งพาการเผาในที่โล่งเป็นเครื่องมือก�าจัดเศษวัสดุเหลือใช้
            (Park, Kim, & Jo, 2013)                                             (Rahaman  et  al.,  2026)  รวมถึง
              องค์ความรู้ด้านฝุ่นละอองมีความซับซ้อนเนื่องจาก PM มิได้เป็นสารชนิดเดียว แต่เป็น ประเทศไทยที่พบระดับ PM สูงในหลาย
                                                                                                     2.5
            ส่วนผสมของอนุภาคหลายขนาด หลายรูปแบบ และหลายองค์ประกอบทางเคมี เช่น   ช่วงฤดูกาล  โดยเฉพาะฤดูแล้งและฤดู
            อินทรียวัตถุ (Organic aerosols), คาร์บอนด�า (Black carbon), ซัลเฟต ไนเตรต  เผาอ้อย–ข้าวโพด ปัญหาฝุ่นมีลักษณะเป็น
            แอมโมเนียม แร่ดิน (Mineral dust) ละอองเกลือ และโลหะหนัก (เช่น Pb, Ni, Cd, As)  “Transboundary  pollution”  คือ
            (Zeb et al., 2018) แต่ละองค์ประกอบมีคุณสมบัติทางฟิสิกส์ เคมี และพิษวิทยาที่  สามารถข้ามพรมแดนได้ ส่งผลให้หลาย
            แตกต่างกัน ท�าให้ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและสุขภาพมีความเฉพาะตัว การท�าความเข้าใจ ประเทศได้รับอิทธิพลจากกิจกรรมของ
            องค์ประกอบของฝุ่นและแหล่งก�าเนิดจึงมีความส�าคัญต่อการก�าหนดมาตรการควบคุมที่มี ประเทศเพื่อนบ้าน (Rahaman et al.,

            ประสิทธิภาพ ความซับซ้อนเพิ่มสูงขึ้นเมื่อรวมภาวะปฏิกิริยาในบรรยากาศ เนื่องจาก 2026)  ทั้งในลักษณะหมอกควันป่าไม้
            อนุภาคทุติยภูมิ (secondary PM) สามารถก่อตัวจากก๊าซตัวน�า (Precursor gases) เช่น  การเผาเกษตร  และการไหลเวียนลม
            SO , NOx, NH  และสารอินทรีย์ระเหยง่าย (VOCs) ผ่านกระบวนการออกซิเดชันและ  ในระดับภูมิภาค ปรากฏการณ์เช่น El Niño
               2        3
            ปฏิกิริยาโฟโตเคมี ส่งผลให้ความเข้มข้นของฝุ่นในบรรยากาศเปลี่ยนแปลงไปตามสภาพ และสภาพอุตุนิยมวิทยาแบบอากาศปิด
            อากาศและฤดูกาล(Nakyai, Santasnachok, Thetkathuek, & Phatrabuddha, 2025;  (Temperature inversion) (Sager, 2019)
            Song et al., 2021)                                                  ยังเป็นตัวเร่งให้สถานการณ์ฝุ่นทวีความ

              ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา หลายประเทศประสบปัญหาคุณภาพอากาศเสื่อมโทรมจาก รุนแรง (Hassan Bran, Macatangay,
            ระดับฝุ่นที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะประเทศที่มีการขยายตัวทางอุตสาหกรรมและ Chotamonsak, Chantara, & Surapipith,
            เมืองขนาดใหญ่ เช่น จีน อินเดีย ปากีสถาน ตลอดจนประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  2024)
                                                                                  ในด้านสุขภาพ ผลกระทบจากฝุ่นได้รับ
                                                                                การยืนยันอย่างกว้างขวางจากการศึกษา

                                                                                ทางระบาดวิทยานานาชาติว่าเป็นปัจจัย
                                                                                เสี่ยงส�าคัญของโรคระบบทางเดินหายใจ
                                                                                โรคหัวใจและหลอดเลือด มะเร็งบางชนิด
                                                                                และการอักเสบเรื้อรังระดับระบบ โดยองค์
                                                                                ประกอบของฝุ่น เช่น คาร์บอนด�าและโลหะ
                                                                                หนักมีความเป็นพิษสูงและอาจสะสมใน











             วิศวกรรมสาร l ปีที่ 78 ฉบับที่ 4 ตุลาคม - ธันวาคม 2568                                         13
   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18