Page 33 - วิศวกรรมสาร ปีที่ 79 ฉบับที่ 1 มกราคม - มีนาคม 2569
P. 33

ตกไม่ตาย ระบบที่ปลอดภัยของสะพานกลับรถส�าหรับ

                                                รถจักรยานยนต์ : "ข้อเสนอแนะเพื่อยกระดับความปลอดภัยทางวิศวกรรม"









              ท�าให้เกิดค�าถามตามมาว่า เราก�าลังออกแบบถนนเพื่อใคร?      ปัญหาไม่ได้อยู่แค่ที่คนขับขี่รถเร็ว
            ท�าไมรถจักรยานยนต์จึงตาย เจ็บ สูงขนาดนี้ และถนนเมืองไทยท�าไม
            จึงไม่ปลอดภัยกับรถจักรยานยนต์ ถ้าเรามองความจริงอย่างไม่หลบตา    แน่นอน ผู้ขับขี่บางส่วนใช้ความเร็วเกินกว่าที่ทางโค้งรับได้ สะพาน
            ประเทศไทยคือ “สังคมรถจักรยานยนต์” คนท�างาน คนส่งของ   กลับรถแบบเกือกม้ามีรัศมีแคบ ต้องใช้ความเร็วต�่าจึงจะปลอดภัย
            คนงานโรงงาน นักศึกษา แพทย์ พยาบาล เจ้าหน้าที่ฉุกเฉิน ชีวิต  แต่ในแนวคิด “ระบบที่ปลอดภัย” หรือ Safe System ซึ่งหลาย

            จ�านวนมหาศาลผูกกับรถสองล้อ แต่ในทางวิศวกรรม หลายมาตรฐาน  ประเทศใช้เป็นหลักการก�าหนดนโยบาย เราเริ่มต้นจากข้อเท็จจริง
            ที่เราใช้กลับถูกพัฒนาขึ้นโดยตั้งสมมติฐานหลักว่า “รถยนต์” คือผู้ใช้  ง่าย ๆ ว่า มนุษย์ผิดพลาดได้เสมอ แต่ความตายและการบาดเจ็บ
            ถนนหลัก  และช่องว่างตรงนี้เอง ที่ก�าลังคร่าชีวิตคน  รุนแรงไม่ควรเป็นผลลัพธ์ที่ยอมรับได้ ค�าถามจึงไม่ใช่ “คนขี่ผิดไหม”
                                                               แต่คือ “ถ้าเขาผิดพลาด ระบบถนนควรช่วยชีวิตเขาได้หรือไม่”



                เมื่อสะพานกลับรถกลายเป็น
               จุดเสี่ยงตาย                                       ราวกันตก 1.10 เมตร ถูกออกแบบมา
                                                                  เพื่อใคร
              ช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีข่าวซ�้า ๆ ในหลายจังหวัด
              • ที่จังหวัดนนทบุรี บนสะพานต่างระดับถนนราชพฤกษ์    ราวกันตกสะพานในประเทศไทยส่วนใหญ่สูงประมาณ 1.10 เมตร
             • ที่ชลบุรี บนสะพานกลับรถเกือกม้ามอเตอร์เวย์สาย 7  ตัวเลขนี้ไม่ได้สุ่มมา มันอ้างอิงจากมาตรฐานของ American
              • ที่นครราชสีมา บนถนนมิตรภาพ                     Association of State Highway and Transportation Off cials

              • รวมถึงหลายจุดในกรุงเทพฯ                        (AASHTO) และการทดสอบความแข็งแรงตามมาตรฐาน MASH
              รูปแบบเหตุการณ์คล้ายกันอย่างน่าตกใจ รถจักรยานยนต์เสียหลัก  มาตรฐานเหล่านี้มีวัตถุประสงค์หลักคือ ท�าอย่างไรให้ “รถยนต์”
            ในทางโค้ง ชนขอบสะพาน แล้วร่างผู้ขับขี่กระเด็นข้ามผนังคอนกรีต  ไม่ตกสะพาน รถยนต์มีโครงสร้างปิด มีเข็มขัดนิรภัย มีตัวถังที่ดูดซับ
            หรือที่เรียกว่า Concrete Parapet ตกจากความสูง 6–10 เมตร   แรงปะทะ ผู้ขับขี่ไม่ได้กระเด็นออกจากยานพาหนะง่าย ๆ แต่รถ
            เสียชีวิตหรือบาดเจ็บสาหัส                          จักรยานยนต์ไม่ใช่แบบนั้น เมื่อรถจักรยานยนต์ชนในลักษณะที่คนขับ

              • บางรายเป็นคนงานกลับบ้าน                        นั่งในลักษณะตั้งตรง (upright crash) ร่างผู้ขับขี่จะพุ่งไปข้างหน้า
              • บางรายเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย                  จุดกระแทกมักอยู่ระดับเอวถึงหน้าอก ซึ่งใกล้เคียงหรือสูงกว่าขอบ
              • บางรายเป็นเจ้าหน้าที่ฉุกเฉินที่เพิ่งช่วยชีวิตคนอื่นมา  ราว 1.10 เมตร ผู้ขับขี่จึงมีโอกาสลอยข้ามไปอีกฝั่ง ผลลัพธ์คือ สิ่งที่
              นี่ไม่ใช่ “อุบัติเหตุแปลกประหลาด” แต่เป็นรูปแบบความเสี่ยง  ออกแบบมาเพื่อ “กันรถยนต์”อาจไม่สามารถ “กันคน” ได้
            ที่เกิดซ�้า และเมื่อเหตุการณ์เกิดซ�้าในหลายพื้นที่ ค�าถามทางวิศวกรรม
            ต้องถูกตั้งขึ้นอย่างจริงจัง




















                                          รูปที่ 2 แบบแผนความรุนแรงจากการพลัดตกจากสะพานสูง




             วิศวกรรมสาร l ปีที่ 79 ฉบับที่ 1 มกราคม - มีนาคม 2569                                          33
   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38