มาตรฐานสำหรับอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กโดยวิธีหน่วยแรงใช้งาน

2.55 จาก 5
Add to Wishlist
ราคาปกติ

฿250.00

ราคาสมาชิก

฿250.00   ฿190.00

ผู้แต่ง
คณะอนุกรรมการมาตรฐานการออกแบบอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก โดยวิธีหน่วยแรงใช้งาน ชุดที่ 1 ปี 2549-2550
ISBN
978-616-396-023-8
ปีที่พิมพ์
กุมภาพันธ์ 2562

บทนำ

มาตรฐานฉบับนี้เริ่มพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนมิถุนายน 2515 และจัดพิมพ์อย่างต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน ในการจัดพิมพ์แต่ละครั้งได้มีการแก้ไขคำผิดพลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ ควบคู่กันไปด้วย ในขณะเดียวกันก็ได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมส่วนที่เกี่ยวข้องกับคอนกรีตอัดแรง การออกแบบโดยวิธีกำลังประลัย และข้อกำหนดในการคำนวณออกแบบ องค์อาคารรับแรงบิด แต่เนื่องด้วยวิวัฒนาการของการออกแบบอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กได้เจริญก้าวหน้าไปมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการคำนวณออกแบบโดยวิธีกำลัง (Strength Design) และการคำนวณออกแบบอาคารคอนกรีตอัดแรง คณะกรรมการวิชาการสาขาวิศวกรรมโยธา จึงได้ยกร่างมาตรฐานคอนกรีต เสริมเหล็กใหม่โดยแบ่งออกเป็น 3 เล่ม เล่มแรกว่าด้วยการคำนวณออกแบบโดยวิธีหน่วยแรงใช้งาน (Working Stress Design) เล่มที่ 2 ว่าด้วยการคำนวณออกแบบโดยวิธีกำลัง และเล่มสุดท้าย ว่าด้วยการคำนวณออกแบบอาคารคอนกรีตอัดแรง
มาตรฐานสำหรับอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก โดยวิธีหน่วยแรงใช้งานเล่มนี้ ได้ปรับปรุงข้อความตลอดจนเนื้อหาต่างๆ ให้กระชับและถูกต้องสมบูรณ์ขึ้น โดยยึดถือ ACI 318-63 เป็นหลัก เนื้อหาสาระที่ได้ปรับปรุงให้ทันสมัยได้แก่ ข้อกำหนดในหมวด 3 เกณฑ์กำหนดในการก่อสร้างที่เป็นไปตาม ACI 318-89 ซึ่งใช้เป็นมาตรฐานอ้างอิง นอกจากนี้ได้ปรับปรุงข้อกำหนดเกี่ยวกับความหนาต่ำสุดขององค์อาคารให้ต่ำลงในกรณีที่ไม่ได้คำนวณระยะ
ในการปรับปรุงครั้งนี้ ได้พิจารณาชั้นคุณภาพของเหล็กเส้นเสริมคอนกรีตให้เหมาะสมกับการคำนวณออกแบบ ได้แก่ การยกเลิกมิให้ใช้เหล็กข้ออ้อยชั้นคุณภาพ SD50 และการกำหนดหน่วยแรงที่ยอมให้ของเหล็กเสริม ในกรณีที่ใช้เหล็กเส้นชั้นคุณภาพ SD40 ซึ่งมีค่าเท่ากับร้อยละ 50 ของกำลังคราก ซึ่งจะทำให้ค่าหน่วยแรงที่ยอมให้สูงขึ้นจากเดิม และในส่วนของการออกแบบแผ่นพื้น ได้กำหนดนิยามให้แถบต่าง ๆ ในการออกแบบให้ถูกต้องทันสมัยมากขึ้น
อย่างไรก็ตาม มาตรฐานเล่มนี้จะเป็นประโยชน์ก็ต่อเมื่อได้รับความสนใจจากสมาชิกในการที่จะสะท้อนความคิดเห็นเพื่อใช้ในการปรับปรุงครั้งต่อ ๆ ไป อันจักเป็นประโยชน์และพัฒนาอุตสาหกรรมการก่อสร้างให้เจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไป
(รศ.เอนก ศิริพานิชกร)
ประธานคณะอนุกรรมการ
มาตรฐานสำหรับอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กโดยวิธีหน่วยแรงใช้งาน
ประจำปี 2557 – 2562
การแก้ไขปรับปรุงครั้งที่ 2
มาตรฐานสำหรับอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
โดยวิธีหน่วยแรงใช้งาน

ประเด็นสำคัญในการแก้ไข :
1. การใช้หัวข้อและการเรียงลำดับของหัวข้อ เป็นไปตาม “คู่มือการจัดทำมาตรฐานการปฏิบัติวิชาชีพวิศวกรรม” ของ วสท. ฉบับประกาศเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2558
2. ปรับนิยามในบทที่ 2 ให้ตรงกับนิยามในกฎกระทรวงของกรมโยธาธิการและผังเมือง กระทรวงมหาดไทย
3. รวมสัญลักษณ์จากบทต่าง ๆ ไปรวมอยู่ในบทที่ 2 เหมือนกับ “วิธีกำลัง”
4. ศัพท์บัญญัติจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย ให้ใช้ศัพท์บัญญัติที่กำลังดำเนินการอยู่ของ “ราชบัณฑิตยสภา”
5. ให้อ้างมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (มอก.) ควบคู่ไปกับ ASTM
6. ปรับกำลังอัดของคอนกรีตรูปทรงกระบอกจาก 100,150,200,250,300 และ 350 กก./ซม2. เป็น 150,180,210,240,280 และ 320 กก./ซม2.
7. จำกัดการใช้เหล็กเสริมชั้นคุณภาพ SR24 SD30 และ SD40 ยกเลิก SD50 ในหัวข้อการต่อทาบเหล็กเสริม
8. ย้ายหัวข้อย่อย “การต่อหลักเสริม” ในหัวข้อใหญ่ “รายละเอียดเหล็กเสริม” ไปต่อจากหัวข้อ “แรงยึดหน่วงและการยึด”
9. เพิ่มข้อย่อย “ความยาวระยะฝัง” โดยการพัฒนาสูตรจากหน่วยแรงยึดหน่วงเดิม และนำไปรวมอยู่ในบท “แรงยึดหน่วง ความยาวระยะฝังและการต่อเหล็กเสริม” เหมือน “วิธีกำลัง”
10. ข้อ 7.5 เพิ่มข้อความจาก “เหล็กเสริมตามขวาง” เป็น “เหล็กเสริมตามขวางสำหรับองค์อาคารรับแรงอัด”และเพิ่มข้อ 7.6 “เหล็กเสริมตามขวางสำหรับองค์อาคารรับแรงดัด” เหมือน “วิธีกำลัง”
11. กำหนดนิยามของแถบเสาและแถบกลางในการคำนวณออกแบบแผ่นพื้นสองทาง

สารบัญ
หมวด 1 ทั่วไป 1
บทที่ 1 ข้อกำหนดทั่วไป 1
บทที่ 2 นิยามและสัญลักษณ์ 3
หมวด 2 บทกำหนดสำหรับวัสดุก่อสร้าง 11
บทที่ 3 วัสดุก่อสร้าง 11
หมวด 3 เกณฑ์กำหนดในการก่อสร้าง 13
บทที่ 4 คุณภาพของคอนกรีต 13
บทที่ 5 การผสมและการเทคอนกรีต 21
บทที่ 6 แบบหล่อคอนกรีต ท่อที่ฝัง และรอยต่อก่อสร้าง 25
บทที่ 7 รายละเอียดเหล็กเสริม 29
หมวด 4 การจัดส่วนขององค์อาคารและการยึดปลายเหล็กเสริม 37
บทที่ 8 การวัดส่วนขององค์อาคาร 37
บทที่ 9 การยึดปลายเหล็กเสริม 43
หมวด 5 การวิเคราะห์โครงสร้าง 47
บทที่ 10 ทั่วไป 47
บทที่ 11 แผ่นพื้นและคาน 49
บทที่ 12 เสา 51
หมวด 6 การคำนวณออกแบบองค์อาคาร 55
บทที่ 13 หน่วยแรงที่ยอมให้ 55
บทที่ 14 การคำนวณแรงดัด 61
บทที่ 15 แรงเฉือนและแรงดึงทแยง 63
บทที่ 16 แรงบิด 69
บทที่ 17 แรงยึดหน่วง ความยาวระยะฝัง และการต่อเหล็กเสริม 71
บทที่ 18 เสาคอนกรีตเสริมเหล็ก 77

หมวด 7 ระบบโครงสร้างหรือชิ้นส่วนโครงสร้าง 81
บทที่ 19 แผ่นพื้นระบบตงและแผ่นพื้นสองทาง 81
บทที่ 20 แผ่นพื้นไร้คานรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสหรือสี่เหลี่ยมผืนผ้า 85
บทที่ 21 ฐาน 103
บทที่ 22 กำแพงคอนกรีตเสริมเหล็ก 109
บทที่ 23 คอนกรีตหล่อสำเร็จรูป 113
บทที่ 24 องค์อาคารคอนกรีตเชิงประกอบสำหรับแรงดัด 115
ภาคผนวก ก วิธีการคำนวณออกแบบแผ่นพื้นสองทาง 117
ภาคผนวก ข 132
ภาคผนวก ค ประมวลศัพท์วิทยาการ ไทย-อังกฤษเฉพาะที่ใช้ใน
มาตรฐานฉบับ 133

สารบัญตาราง

ตารางที่ 4.1 ค่าสูงสุดของอัตราส่วนน้ำต่อซีเมนต์ที่ยอมให้สำหรับคอนกรีต เมื่อไม่มีข้อมูลจากประสบการณ์ในสนาม หรือจากส่วนผสมทดลอง
15
ตารางที่ 4.2 ปริมาณฟองอากาศในคอนกรีตซึ่งใช้มวลรวมหยาบขนาดต่าง ๆ 15
ตารางที่ 4.3 ข้อกำหนดสำหรับคอนกรีตที่สัมผัสกับสารละลายหรือดินที่มีซัลเฟต 16
ตารางที่ 4.4 ปริมาณสูงสุดของคลอไรด์ไอออนเพื่อป้องกันการเกิดสนิม 17
ตารางที่ 7.1 ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางที่เล็กที่สุดสำหรับของการดัด 29
ตารางที่ 8.1 ความหนา “t” ต่ำสุดขององค์อาคารในกรณีที่ไม่ได้คำนวณระยะแอ่น 39
ตารางที่ 13.1 ชนิดของคอนกรีต และค่าแรงอัดประลัยต่ำสุด 56
ตารางที่ 13.2 หน่วยแรงที่ยอมให้ของคอนกรีต 58
ตารางที่ 20.1 การกระจายค่าโมเมนต์ระหว่างแถบเสา และแถบกลางคิดเป็นร้อยละของโมเมนต์ทั้งหมดซึ่งเกิดที่หน้าตัดวิกฤตช่วงพื้น
96
ตารางที่ 20.2 โมเมนต์ในช่วงแผ่นพื้นไร้คาน คิดเป็นร้อยละของ M0 97
ตารางที่ 20.3 ความยาวน้อยสุดของเหล็กเสริมลบ 100
ตารางที่ 20.4 ความยาวน้อยที่สุดของเหล็กเสริมบวก 101
ตารางที่ ก1.1 ตารางที่ ก1.1 ค่าสัมประสิทธิ์สำหรับแผ่นพื้น 120
ตารางที่ ก1.2 ค่าสัมประสิทธิ์สำหรับคาน 121
ตารางที่ ก2 สัมประสิทธิ์ของโมเมนต์ 125
ตารางที่ ก3.1 สัมประสิทธิ์สำหรับโมเมนต์ลบในแผ่นพื้น 128
ตารางที่ ก3.2 สัมประสิทธิ์สำหรับโมเมนต์ลบในแผ่นพื้น 129
ตารางที่ ก3.3 สัมประสิทธิ์สำหรับโมเมนต์บวกในแผ่นพื้น 130
ตารางที่ ก3.4 อัตราส่วนระหว่างน้ำหนักบรรทุก w ในทิศทาง A และ B สำหรับคิดแรงเฉือน ในแผ่นพื้น และน้ำหนักบรรทุกที่ลงบนที่รองรับ
131

สารบัญรูป

รูปที่ 20.1 – โมเมนท์ในแผ่นพื้นไร้คาน คิดเป็นร้อยละของ Mo – กรณีไม่มีแป้นหัวเสา 98
รูปที่ 20.2 – โมเมนท์ในแผ่นพื้นไร้คาน คิดเป็นร้อยละของ Mo – กรณีที่มีแป้นหัวเสา 98
รูปที่ 20.3 – ความยาวน้อยสุดของเหล็กเสริมในแผ่นพื้นไร้คาน 102

จำนวน
-
+